گذر رسانه

برای بسیاری از این مخاطبان ، یعنی در واقع اکثریتشان رسانه های جمعی وسیله ای برای سرگرمی است. مردم، تلویزیون را روشن می کنند تا بازی های مورد علاقه خود را ببینند و روزنامه ها را بری صفحات ورزشی آن می خرند، رادیو را برای شنیدن موسیقی کوچه و بازار روشن می کنند و یک کتاب قصه برای مواقع فراغت در کیف می گذارند. کامپیوتر آنها برای خدمات روی خط مورد نیاز است و یا فیلم های سینمایی را به خاطر ماجراهای پر تحرک و صحنه های هیجان انگیز آنها دوست دارند.
در زمینه مسائل ارتباط جمعی که قدیمی ترین تکنیک های ارتباطی معاصر محسوب می شود ، پیشرفت های تکنولوژیکی زیادی در چند دهه گذشته ایجاد شده است. پر اهمیت ترین دگرگونی ها در این باره مربوط به تلویزیون است. تلویزیون تحت تاثیر 3 تکنولوژی جدید شامل، ماهواره های پخش مستقیم تلویزیونی ، کاربرد کابل برای فراوانتر و گوناگونتر کردن برنامه های تلویزیونی و استفاده وسیع از تکنیک تصویربرداری ویدیوئی و دستگاههای نمایش تصویرهای ویدئو، شرایط گسترش خارق العاده ایی در سطح داخلی کشورها و همچنین در سطح جهانی بدست آورده است.




1-تعاریفـي چنـد از ارتباط
در فرهنگ لغات وبستر، Communication  عمل ارتباط برقرار کردن و معادل هایی نظیر رساندن، انتقال دادن ،آگاه ساختن می باشد.
ارسطو فیلسوف یونانی ، اولین دانشمند 2300 سال پیش می گوید:
" ارتباط عبارتست از جستجویرای دست یافتن به کلیه وسایل و امکانات موجود برای ترغیب و اقناع دیگران"
انجمن بین المللی تحقیقات ارتباط جمعی، تعریف ارتباط را به اینصورت ارائه داده است:
منظور از ارتباط روزنامه ها، نشریات، مجلات، کتابها، رادیو وتلویزیون، آگهی ، ارتباطات دور ( تلفن و تلگراف)و پست است.
2-تعاریفـي چنـد از رسـانه
رسانـه، در مفهوم ارتباطاتي آن، عاملي است كه مي تواند پيامي را به مخاطب انتقال دهد. اين عامل از شكل هاي ابتدايي نمادين آغاز مي شود و در جامعه مدرن به شكلي نهادمند،تحت عنوان رسانه هاي تصويري ، شنيداري و مطبوعات تعريف مي گردد.
رسانه عبارتست از هر وسیله ای که به تولید پیام و انتقال آن به نقطه دیگرو از جمله مناطق دور دست بپردازد.
به این ترتیب ، هر وسیله ای که در طول تاریخ چنین کاربردی را برای بشر بهمراه داشته است ، رسانه نامیده می شود.

3-رسـانـه Media

رسانه در فرهنگ ها و مابع مختلف تعاريف مختلفي دارد كه با توجه به نوع ارتباط ، به دو گروه كلي تقسيم مي شوند:
الف: رسانه هاي شخصي
ب: رسانه هاي جمعي

از سوي ديگر، از نظر مفهومي رسانه ها به دو گروه تقسيم مي شوند:
1-    رسانه هاي منطقي كه شامل تبليغات و روابط عمومي ، روزنامه نگاري، اطلاع رساني به زبان نوشتار، زبان و گفتار و ........ مي شوند.
2-    رسانه هاي فيزيكي شامل روزنامه و تلويزيون و راديو و ....
3-تـاريخچـه تلويزيـون
تلویزیون یک ابزار مخابراتی برای ارسال و دریافت عکس های متحرک و صدا از فاصله دور است. این تکنولوژی ارتباطی که می توان آن را ترکیبی از پیشرفت های فن آورانه ماندد پیشرفت رادیو، فیلم متحرک ، فیلمبرداری و دوربین الکترونیکی دانست، توسط مهندسی اسکاتلندی به نام " جـان لوگـی" ساخته شد. وی که سالهـا در صدد رفع مشکلات موجود در ارسال تصاویر بود، تلویزیون را در سال 1926 با اسکن مکانیکی صحنه ای ، متشکل از 25 خط عرضه کرد. این تلویزیون اولیه که نیازمند استفاده از تلفن برای توضیح شنیدن در مورد تصاویر دیده شده بود، تدریجاً پیشرفت کرد و به شکل فعلی خود در آورد.
پخش منظم تلویزیون در ایالات متحده امریکا از سال 1939، کمی دیرتر از شـوروی و برخی کشـورهای اروپای غربی آغاز شد و شرکت تلویزیون ملی "NBC" این امر را به عهده گرفت.
بعد از پایان جنگ جهانی دوم بود، بین سالهای 1950و 1960 در نزدیک به 90% از خانه های امریکایی ها یک دستگاه تلویزیون وجود داشت.
انگلستان، نیز از نوامبر 1936 به وسیله شرکت رادیو بریتانیا که به BBC مشهـور است، شروع به پخش کرد و اولین برنامه تلویزیون خود را که مراسم تاج گذاری جرج ششـم بود را به آنتن برد.
تلویزیون به خاطر ارائه تصویر از رادیو ، جاذبه بیشتری دارد. چشمهـا را به خود خیره می کند و به علاوه فهم پیام را آسانتر می کند چون تصویر و صدا اطلاعات کاملتری به مخاطب می دهد. تلویزیون از جهت کنترل و تسلط بر افکار عمومی رسانه ایی بسیار قوی و موثر است. در کشورهای پیشرفته، امروزه رادیو به عنوان وسیله ارتباط بین الملل مورد استفاده قرار می گیرد.



4-تلویزیون: محبوب ترین رسانه
تلویزیون در میان بحث و جدل و عقید متضاد متولد شد و تا کنون نیز در چنین محیطی باقی مانده است. برخی ادعا می کنند که تلویزیون مهمترین وسیله ارتباطی که تا کنون اختراع شده است. برخی دیگر آن را یک وسیله ارتباطی نامناسب می دانند که آسیب های جدی به اجتماع وارد می آورد. اولین بحث ها مربوط به ادعاهای مختلف درباره اختراع است. بعد از جنگ جهانی اول ، دانشمندانی در نقاط مختلف جهان نظیر انگلستان ، ژاپن ، روسیه و امریکا شروع به آزمایش هایی برای ارسال تصویر با استفاده از امواج رادیویی کردند.
فناوری تلویزیون با آزمایشهای الکترونیکی در اواخر دهه 1920 شروع شدو در دهه 1930 به صورت وسیله ارتباطی در حال رشد باقی ماند. پیشرفت تلویزیون در خلال جنگ جهانی دوم موقتا متوقف شد.ولی با پایان دهه 1940 ، این وضعیت با گسترش آن در کشور به عنوان یک رسانه ، تعدیل و جبران شد. در دهه 1950، توسعه و گسترش تلویزیون ادامه یافت.
در طی تاریخ کوتاهی که تلویزیون پیشرفت خود را کرد ، بینندگان تلویزیون افزایش یافته اند، با این حال انتقادات زیادی از تاثیرات منفی تلویزیون به عمل می آید. با وجود این انتقادات، تلویزیون به عنوان محبوبترین رسانه باقی مانده است.اول تصاویر را بصورت سیاه سفید نشان می دادند.طولی نکشید که تازگی تلویزیون از بین رفت. آنها خواهان تصاویر روشنتری بودند و بعد طالب تصاویر رنگی و سرانجام خواستار صفحات نمایشگر بزرگ و عاقبت کنترل کامل بر مطالبی شدند که می دیدند.بعدها صفحات نمایشگر بزرگتر از انواع سابق شدند. فرستنده ها و گیرنده های جدید تصاویر را پایدارتر و رنگها ، تلویزیون را دلپذیر ساختند.
5-توسعه یک سیستم الکترونیکی
برجسته ترین مخترعی که نقش کلیدی را در توسعه فناوری الکترونیک تلویزیون بازی کرد، شاگرد مدرسه لاغر اندامی از نقطه دور افتاده ای در ایالات متحده آمریکا بود. Philo.T.Farnsworth فرزند خانواده فقیر و پرجمعیتی در راگبی آیداهو بود. راگبی آن زمان یک آبادی کوچک کشاورزی محسوب می شد.در سال 1992 ، معلم خود را با ارائه طرح مداری در مورد ارسال و دریافت تصاویر متحرک از طریق امواج رادیویی ، شگفت زده ساخت.
Philo مطالب قبل مخترعین را مطالعه کرد و او استدلالش بر این بود که این سیستم بسیار ابتدایی و دست و پاگیر می باشد و نیازهای مطرح شده نخواهد بود. او سرانجام به این نتیجه گیری رسید که برای جاروب کردن سریع و افقی تصاویر به تجهیزات الکترونیکی نیاز است.در این سیستم نقاط تاریک و روشن تصاویر باید به سیگنال الکتریکی تبدیل و از طریق امواج رادیویی ارسال شوند.در این سیستم گیرنده ها باید همزمان با فرستنده کار کنند تا بتوانند تصاویر ارسالی را دریافت و مشاهده کنند.معلم Philo.T.Farnsworth با علاقمندی او را تشویق به امتحان و تکمیل ثبت سیستم اختراعی خود کرد.
در همین دوره، بعد از جنگ جهانی اول یک روس با استعداد به نام ولادمیر.ک.زوریکینVladmir.K.Zworykin  برای کار در مورد رادیو، برای شرکت وستینگهاوس به امریکا آمد. او متخصص ارتباطات در ارتش بود. او قبل از انقلاب روسیه ، آزمایش های اولیه خود را در مورد تلویزیون انجام داده بود.وی از مقامات آن شرکت در مورد ادامه کار در این سیستم درخواست کرد . با اینکه آنها در مورد آینده تلویزیون خیلی نا امید بودند با پشتیبانی مالی Zworykin موافقت کردند.
او با استفاده از امکانات وسیع آزمایشگاههای وستینگهاوس ، کار خود را آغاز کرد.وقتی او به نتیجه گیری نهایی ندیک می شد یکی از دوستان Farnsworth او را به کالیفرنیا برد و بودجه ای خیلی کم برای آزمایش های او تعیین کرد. با این پول ناکافی ، فارنزورث نقشه ها و طرح ها و مدارهای خود را تبدیل به دستگاههایی کرد که کار می کردند، او برای انجام آزمایش ها ، پنجره های آپارتمان محل کارش را کور کرد. همسایگان تصور می کردند او قاچاقچی مشروبات الکلی است. حتی پلیس به آپارتمانش یورش برد. در سال 1927 ، مرد جوان توانست اختراع مربوط به ارسال و دریافت تصاویر را تکمیل کند او چگونگی ارسال و دریافت تصاویر ثابت و یا صحنه های کوچکی از صحنه های متحرک را با استفاده از دستگاههایی که ساخته بود، به دوستش نشان داد.
با در دست داشتن سیستم الکترونیکی کارآمد ، Farnsworth همراه دستگاههای ساخته شده برای ثبت رسمی اولین سیستم الکترونیکی ، به مقامات رسمی مراجعه کرد. این اقدام او سر و صدای زیادی به پا کرد، شرکت های بزرگ رادیویی، کاملا یکه خورده و متعجب شدند که جوان ناشناس زیر 20 سال توانست سیستمی را طراحی کند، بسازد و به ثبت برساند.در صورتیکه شرکتهای بزرگی همانند RCA و وستینگهاوس و دیگران بودجه زیادی را برای اختراع خرج کرده بودند.آنها بلافاصله درخواستهای مشابهی را برای ثبت اختراع ارائه کردند.بعد از مجادلات و مانورهای قانونی Farnsworth موفق شد فناوری جدید را به نام خود به ثبت برساند.
با وجود آنکه Farnsworth درست قبل از زوریکین به حل مسئله نائل آمد ولی زوریکین چند عنصر حساس در سیستم تلویزیونی را اختراع کرد. نظیر آیکونوسکوپ( لامپ تصویر الکترونیکی) و دوربین اورتیکن، بدون این اختراعات تلویزیونی نمی توانست به یک وسیله ارتباط جمعی تبدیل شود. اگرچه در دهه 1920، یک مهندس اسکاتلندی بنام لوچی بیرد یک سیستم تلویزیونی اختراع کرد و از سوی شرکت BBC  مورد استقبال قرار گرفت.

6-بخش ابتدایی برنامه های تلویزیونی

دوربین های تصویربرداری بسیار ابتدایی و ناقص بودند و به نورپردازی شدیدی نیاز داشتند.
در حدود سال 1932، RCA یک ایستگاه تلویزیونی تاسیس کرد. این ایستگاه توسط یک استودیو و تسهیلات فرستنده تکمیل شد.در آن زمان چند صد علاقمند در ناحیه نیویورک ، گیرنده تلویزیونی ساخته، یا بدست آورده بودند و می توانستند برنامه های پخش شده را دریافت و مشاهده کنند . در این ضمن روشهایی را که بر مبنای اجرای آنها امتیاز پخش برنامه های تلویزیونی واگذار می شد، تکمیل کرد و امتیازات محدودی را اعطاء ساخته یا به دست آورده بودند و می توانستند برنامه های پخش شده را دریافت و مشاهده کنند. در این ضمن دولت روشهایی را که بر مبنای اجرای آنها امتیاز پخش برنامه های تلویزیونی واگذار می شد، تکمیل کرد و امتیازات محدودی را اعطاء کرد.
7-دوره های پیشرفتهای سریع    
ساخت و فروش گیرنده های خانگی در سال 1946 آغاز شد.وقتی گیرنده های تلویزیونی در مغازه ها ظاهر شدند، مردم با وجود آنکه قیمت آن بالا بود برای خریدنش هجوم بردند. در سال 1947، یک گیرنده با صفحه تصویر 7*6 اینچ، 400 دلار ارزش داشت.در آن زمان حقوق ماهیانه بسیاری از کارمندان از این مبلغ پایین تر بود.قیمت آنتنی که بر بام خانه ها نصب می شد باید جداگانه پرداخت می شد.بسیاری از خانواده های تلویزیون دار ، همسایگان حسود، خود را برای نشان دادن مظهر تشخیص خود یعنی تلویزیون به منزل دعوت می کردند. داستانهایی درباره خانواده هایی نقل می شد که فقط آنتن خریده و بر بام منزل نصب کرده بودند تا همسایگان تصور کنند آنها تلویزیون دارند، در حالیکه آنها فقط آنتن تلویزیون را داشتند.در واقع تلویزیون چنان وسیله لوکسی به حساب می آمد که فقط خانواده های مرفه قادر به تهیه آن بودند و خریدن آن توسط افراد کم درآمد ، نوعی ولخرجی تلقی می شد.

8-توقف سريع
در سال 1948، FCC نزديك به يكصد امتياز پخش برنامه هاي تلويزيوني را صادر كرده بود.برخي از شهرها دو و يا سه ايستگاه داشتند و تعداد زيادي هم اصلا نداشتند.در همين جا بود كه مشكلات بروز داده شد.و ايستگاهها با هم تداخل پيدا مي كردند. اين مشكلات باعث شد FCC براي جلوگيري از بروز مسائل حاد ، تصميمات جدي اتخاذ كند و بهمين علت از اويل سال 1948الي 1952، FCC تصميـم گرفت صدور مجوز براي پخش ايستگاههاي جديد را متوقف سازد.در اين مدت FCC به مطالعات فني خود در مورد اختصاص فركانس ها براي پخش تلويزيون پرداخت و چنان برنامه هاي پخش برنامه هاي تلويزيوني را تدوين كرد كه تا به امروز معتبر ماند.
امتيازات در سال 1952 دوباره شروع شد. و تلويزيون به سرعت گسترش يافت.
9-گسترش تماشاي تلويزيون
در سال 1950 ،‌كمتر از 10% از خانواده هاي آمريكايي داراي گيرنده تلويزيوني بودند.
// // 1960، 90% از خانواده ها يك گيرنده داشتند.
// // 1970 ، اين نسبت به 95% و در سال 1980، 98% از خانواده ها صاحب تلويزيون بودند.
امروزه، پيدا كردن يك خانواده بدون تلويزيون تقريبا غير ممكن است و بسياري از ختنواده ها داراي بيش از يك دستگاه تلويزيون هستند.

10-دوران طلايي تلويزيون

دو دوره كاملا مشخص ، دوران طلايي تلويزيون ناميده مي شود.
دوره اول: زماني كه تلويزيون رشد سريع خود را تجربه مي كرد، از سال 1952 تا حدود 1960.
دوره دوم طولاني تر است و از سال 1960 تا حدود 1980 طول كشيد.
وقتي كه شبكه هاي تلويزيون رقباي اندكي داشتند. آنهايي كه بر اهميت دوره اول طلايي تلويزيون تاكيد مي كنند، نه تنها به رشد سريع اين وسيله ارتباط جمعي در آن مدت كوتاه توجه دارند،‌بلكه رشد و تكميل اصول برنامه سازي تلويزيوني در اين مدت برايشان مهم است.
 

11-آينـده تلويـزيـون
آينده تلويزيون به عنوان رسانه اي كه داراي تغييرات غير قابل پيش بيني است، همواره مورد بحث بوده است. فناوري جديد اين امكان را فراهم آورده تا گيرنده هاي تلويزيوني جديد ذاراي كنترل باشند تا والدين بتوانند برنامه هايي را كه فرزندانشان تماشا مي كنند، مراقبت كنند.
اولين تغيير در تاريخ 3 فوريه 1997،‌شروع شد، سيستم جديد نرخ برنامه هاي تلويزيوني بود كه با استفاده از تراشهCHIP-Vپ تحقق آن عملي خواهد شد. اين تراشه در روي همه گيرنده هايي كه اخيرا به لازار مي آيند، نصب مي شود. با اين تراشه والدين ظاهرا قادر خواهند بود ، گيرنده هاي خود را برنامه ريزي كنند و تصميم بگيرند كه چه برنامه هايي در گيرنده هايشان قابل دريافت باشد.
براي تحقق استفاده از تراشه V، صنعت تلويزيون از سيستمي براي طبقه بندي برنامه هاي خود نظير نوارهاي ويدئويي استفاده مي كند. در اين طبقه بندي برنامه ها به شش گروه تقسيم مي شوند:
 گروه TV-Y : مخصوص بچه ها در سنين مختلف
 گروه 7TV-Y : براي بچه هاي 7 ساله و بالاتر
 گروه TV-G : براي همه مخاطبان
 گروه TV-PG : بچه ها با راهنمايي والدين مي توانند اين برنامه ها را تماشا كنند.
 گروه 14-TV : والدين در اين مورد بايد خيلي مراقب باشند . بچه ها با راهنماهاي جامع والدين مي توانند برنامه ها را ببينند و يا بسته به محتواي برنامه ها والدين مب توانند بچه ها را از تماشاي آنها منع كنند.
 گروه TV-PM :فقط بزرگسالان مي توانند اين برنامه ها را ببينند.
12-کـارکـردهـای تلـویزیـون
كاركـرد خبـري
بحث اطلاع رساني را در حوزه هاي مختلف اجتماعي ، سياسي، اقتصادي و از آخرين تحولات كشور و در دنيا اطلاع رساني مي كند. هر چقدر دقت ، سرعت و شفافيت تلويزيون ، اطلاع رساني در دنيا بيشتر باشد اون تلويزيون محبوب تر هست .
كاركـرد سرگـرمـي :
تلويزيون بايد سرگرم كننده باشد(مسابقات، نمايش ، فيلم، اوقات فراغت مخاطب را پر ميكند. مثل برنامه هاي ورزشي ، طنـز).
كاركـرد آموزشي :
بحث هاي تربيتي ، نهادينه كردن ارزش هاي فرهنگي ، مثل حجاب، مسائل اخلاقي،دور كردن اعتيـاد، تعهـد در قالب مصاحبه Reportaj پخش شود
كاركـرد فرهنگـي:
در هر كشوري يك فرهنگ وجود دارد.
عادت ها، رفتارها،باورهاي مذهبي و اخلاقي، جنبه هاي فرهنگي هر جامعه مي باشد. كه معمولاً مردم پيام هايي را مي پذيرند كه با باورشون همخوني داشته باشد. براي همين رسانه ها بايد با باورهاي مردم – ارزش هاي سنتي مردم ( مثل نوروز) تقويت كنند.
كاركـرد تبليغاتي:
از زمان راه اندازی تلویزیون های تجاری در ایالات متحده امریکا، در سال 1940 ، این تلویزیونها بیشتر جهانگیر شدند . متدهای رایج و عمومی برای فروختن محصولات از هر نوعی ، مخصوصاً کالاهای مصرفی از طریق تبلیغات تلویزیونی رواج یافت، قیمت های آگهی ها و تبلیغات در آغاز توسط معیـار نیلسون تعیین می شد.

-آثـار مخـرب و منفی تلویزیـون
در رابطه با تلويزيون ديدگاههاي متفاوتي ابراز شده است كه هركدام مبتني بر تحقيقات و نتايج گرفته شده از آنها ابراز گشته است. از جمله كساني كه با اثرات منفي تلويزيون تحقيق كرده لوگار است كه مي‌گويد: تلويزيون با بالارفتن رشد جمعيت و تراكم آن در شهرها توانسته كه در بالا بردن توقعات مردم و سطح زندگي آنها اثر بگذارد.
آگهي هاي تبليغاتي مي‌تواند سطح توقعات و احساس نيازها را در جامعه تحت تأثير قرار دهد و به نظر مي‌رسد كه بالا رفتن توقعات و عدم توانائي دست يافتن به آنها باعث مي‌شود كه انسانها بنابر نظريه آقاي مرتن آمريكايي يا براي خودشان راه رسيدن به آن نياز شان را از راه معقول استفاده كنند و ايا اينكه راه غير مشروع را انتخاب كنند. و اين زمينه ساز انحراف انسانها را ببار مي‌آورد.
خشونت
از اثرات منفي ديگري كه براي تلويزيون مي‌گويند ترويج خشونت و صحنه هاي شهواني و تحريك اميال جنسي را براي بيننده ها ببار مي‌آورد.
آقاي ستوده در كتاب جامعه شناسي انحرافات چنين مي‌گويد: ترويج گجروي با نشان دادن صحنه هاي از قبيل نشان دادن صحنه هاي خشونت و صحنه هاي شهوت راني كه هم در جوانان و هم در سالمندان تأثير نظر بازي مخربي برجاي مي‌گذارد.
البته ايشان در ادامه مي‌گويد كه تأثير تلويزيون در اين موارد بر بيننده گان به يك سطح نمي‌باشد ولي اثرات خود را دارد. و اين تأثير در دوشكل تقليدي و اعتقادي در ببينندگان مخصوصاً در كودكان تأثير مي‌كند كه به صورت هاي گوناگون در ايام زندگي در قالب و اشكال گوناگون گجروي در انسانها ظاهر مي‌گردد.
اعتيـاد
يكي اثرات منفي معتاد شدن به اين وسيله ارتباطي است كه در صورت دست نيافتن به آن و يا در زمان معين بدان دست نيابند باعث از بين رفتن تعادل در انسان مي‌گردد. البته در شرايط اكنوني دست يافتن به آن چندان مشكل به نظر نمي‌رسد ولي اعتياد به آن مي‌توان باعث اتلاف وقت وقدرت فكر كردن را از انسان بگيرد و انسان با توجه به اينكه موجود انديشمند است و ديدن تلويزيون و پذيرفتن معاني القا شده از تصاوير تباين با صفت متبكريت و انديشمند بودن انسان دارد. ذهن انسان دچار كرختي مي‌شود و در مقابل حوادث مانند كف بر روي آب، بي اراده به اين سو و آن سو كشيده مي‌شود.
كودكان با ديدن صحنه هاي خشونت چون فرق ميان صحنه واقعي و غير واقعي را نمي‌توانند تشخيص دهند در آنها افكار ماجراجوئي القا مي‌شود و آنها را به سوي عوامل مخرب و ضد اجتماعي سوق مي‌دهد در واقع افراد بيننده را رونگر ببار مي‌آورد. و انديشه عميق و تحليل را از انسان مي‌گيرد.
تأثير بر قدرت انتخاب و دموكراسي
پوپر مي‌گويد: تلويزيون قدرت انتخاب برنامه هاي صحيح را از مردم سلب مي‌كند چونكه انتخاب برنامه هاي فعلي تلويزيون همان انتخاب برنامه هاي اعلان شده از سوي مدير و كاركنان تلويزيون كه از پيش اعلان شده و پيشنهاد گرديده مي‌باشد و مردم از ميان موضوعات محدود برنامه هاي خود را انتخاب مي‌كنند.
پوپر، در واقع تلويزيون را محدود كننده قدرت انتخاب مردم مي‌داند و با توجه به اين برنامه دموكراسي را دچار مشكل ميكنند چون يكي از اصول دموكراسي بر اصل آزادي انتخاب مردم تأكيد مي‌كند و از طرف ديگر وي معتقد است كه دموكراسي تلاشي براي بالابردن سطح آموزش اهميت فراوان قائل است و نظرات مدير تلويزيون ربطي به روح دموكراسي ندارد. دموكراسي هموراه ارائه بهترين امكانات و بهترين شانس را به همه توصيه مي‌كند.
در نقد بر اين نظريه مي‌توان چنين گفت كه در شرايط فعلي تنوع برنامه ها و آموزشهاي گوناگون فرهنگي و آموزشي كه در كانالهاي تلويزيون بوجود آمده تا حدودي قدرت انتخاب و آموزش مردم را بالابرده است. در خيلي از موارد رساندن امكان دسترسي به بهترين منابع را براي جوامع برآورده ساخته. لذا نمي‌توان گفت كه تلويزيون رو در روي آزادي دموكراسي قرار گرفته است.
در اثرات منفي تلويزيون آقاي شرايبرت تلويزيون را ضربه مرگ بر باقيمانده روشنبيني اجتماعي تلقي كرده، يعني وي تلويزيون را وسيله ديكتاتوري و استبداد مي‌داند كه توسط شاهان و سلاطين بر جوامع تحميل مي‌گشت و اين ترويج استبداد را در قالب نظريات مديران تلويزيون و انسانهاي صاحب قدرت و ثروت و منزلت را مروج فكر خاص مي‌داند نه مقبوليت عام و نظرايات همه مردم.
نقد بر اين نظريه اينست كه تلويزيون در صورتي با روشنبيني اجتماعي مخالف است تلويزيونهاي جامعه همه در صدد ترويج فكر خاصي باشد در حالي كه تعدادي زيادي از تلويزيونها و كانالهاي آنها در صدد ترويج آموزش فرهنگ عام و تمام شمول و در جهت دهكده جهاني تبليغ مي‌كنند.
گزارشـی درباره خشونت در تلویزیون
به علت هراسي كه از تلويزيون افزايش مي يافت. انستيتوي ملي سلامت ذهني ( National Institute Of Mental Health) به صورت موسسه مسئول اجراي پژوهش هاي مربوطه به تلويزيون درآمد. NIMH كميته اي از پژوهشگران برجسته وسايل ارتباط جمعي را تشكيل داد تا يك پروژه اي را براي نظارت مهيا سازند و سرانجام گزارش نهايي را آماده كنند.پژوهشگراني كه نظرهاي منفي درباره فعاليت شبكه هاي تلويزيوني چاپ كرده اند در فهرست سياه قرار گرفتند و از شركت در مباحث منع شدند.
در هر حال موسسه دو هدف اصلي براي كميته مشخص كرد:
1-    مرور و ارزيابي همه مطالبي كه تا آن روز درباره تاثيرات تلويزيون به دست آمده بود.
2-    آغاز مطالعات جديد در اين خصوص ،سرانجام در سال 1971 ، حدود شصت پژوهش بعلاوه مروري بر صدها تحقيق قبلي تا حال به چاپ رسيده است.
در اين پروژه مطالعه شد، از جمله، تاثيرات پخش آگهي، اعمالي كه در نتيجه تماشاي برنامه هاي تلويزيوني از بينندگان سر مي زند و اطلاعات و معلوماتي كه از تلويزيون آموخته مي شود. نقطه تمركز اين پژوهش، خشونت در تلويزيون و تاثير آن بر كودكان بود.

- اثـرات مثبت تلويزيون
در رابطه با اثرات مثبت تلويزيون به محدوديت سني خاص نمي‌پردازيم چون اين مقاله گنجايش پرداختن به آمار و ارقام و نتايج به دست آمده از آن را ندارد.
به صورت كلي محقيقن علوم اجتماعي و وسايل ارتباط جمعي در ارتباط با تلويزيون نظرات مختلفي ابراز داشته بعضي به تعريف از اين وسايل جانب افراط را در پيش گرفته اند و بعضي از اينها جانب تفريط و مخالفت با آنها را. با توجه به گونه شناسي كه در بحث از وسايل ارتباط جمعي شده بيشتر از نوع جامعه شناسي تحول مورد نظر بوده و هست. كه در اين روش روي پديده هاي پيچيده و اثرات بلند مدت توجه مي شود. مثلاً آيا تلويزيون تأثيرات مي‌روي ساعات فراغت كارگران دارد يا خير. در اين روش به تحولات بسياري اثرات تلويزيون بر جامعه مي‌پردازد.
يكسان سازي فرهنگ در جامعه
تلويزيون با توجه به قدرت كه در پيام خود دارد مي‌تواند به يكسان سازي فرهنگي جامعه كمك نمايد.
لوگار در اين باره مي‌گويد: تمركز جمعيت در شهرهاي بزرگ به علاوه بالارفتن سطح عمو مي‌زندگي و در عين حال به متحدالشكل شدن فرهنگ و توفيق زودرس، اين برده كوچك كمك كرده است. در حقيقت وي معتقد است كه كار رسانه هاي جمعي از جمله تلويزيون يكسان نمودن فرهنگ جامعه است كه با اين كار مي‌تواند از سودگرائي و خطرات آن كه متوجه جامعه مي‌شود جلوگيري كرد: و اين جنبه كاركردن مثبت رسانه جمعي است چون فرهنگ تفرد گرائ باعث خطرات از همه پاشيدگي و انسجام آن مي‌گردد و از بين رفتن روح جمعي باعث سرگرداني و انحراف جامعه مي‌گردد بگفته آقاي دوركيم  انسجام اجتماعي عامل بقا و ادامه حيات جوامع بوده است; و تلويزيون با قدرت گيرايي پيام هايش مي‌تواند به اين روح جمعي مساعدت نمايد.
نظر مك لوهان: تلويزيون موجب مي‌شود كه توازني سالم بين حواس پديد آيد، با عنصر تلويزيون، فرهنگ شفاهي نضج مي‌يابد، مشاركت به جاي ترك عزلت جويي و رهايي مي‌نشيند همكاري و انديشه جهاني جايگزين ملي گرايي ها مخصوصاً ملي گرايي هاي افراطي مي‌گردد.
لرنر: اعتقاد به احساس مشترك دارد به نظر آنان وظيفه اساسي وسايل ارتباطي تقويت چنين احساسي است شخص از اين طريق شهروند واقعي يك اجتماع خواهد بود; كه  مي‌توان خود را به جاي ديگري قرار دهد احساسات او را از آن خود سازد و در غم يا شادي ديگري يا ديگران سهيم گردد.
به نظر من (پژوهشگر) تلويزيون يكي از عملكردهاي مثبتش بوجود آوردن احساس جمعي در ميان توده ها است مثلاً نشان دادن صحنه هاي مظلوميت مردم فلسطين و لبنان و سايركشورهاي مظلوم در اجتماع انساني روح و احساس مشتركي مي ‌تواند پديد آورد، در همين اواخر رئيس جمهور اسپانيا براي همدردي با ملت فلسطين يگدانه دستمال مخصوص فلسطين را به گردن مي‌گذارد كه اين حاكي از احساس مشترك انسانهاي ديگر با مظلومين و انسانهاي ديگر است بخش خبري و مستند تلويزيون مي‌تواند به اين ورح جمعي در شرايط فعلي كمك فراواني نمايد.
آگاه، سازي توده هاي انساني همراه با تصوير صحنه هاي فجايع انساني در ايجاد همدردي و احساس مشترك كمك بسياري مي‌تواند بنمايد، البته مثبت صحنه ها هم براي خبرنگاران همراه با مشكلات و محدوديت هاي جدي است ولي با آنهم توانسته در آگاه سازي سهم خوبي به عهده گيرند.
يكسان نمايي طبقات اجتماعي
يكي از كاركردهاي مثبت كه براي تلويزيون مي‌شود در نظر گرفت همان كم نمودن فاصله هاي طبقاتي بدين صورت كه تنظيم برنامه هاي آموزشي و تربيتي كه اخلاق حسنه را بجاي صفات زشت كه در ميان جوامع انساني را به طبقات مختلف و متضاد تقسيم نموده است، حاكم ساخت و فاصله ها را با القاي فرهنگ متعادل جامعه انساني در افكار مردم القا نموده و زمينه تشكيل دهكده جهاني را فراهم سازد.
تاثیـر روان درماني تلويزيون
جامعه شناسان و روان شناسان يكي از كاركردهاي خوب و مثبت براي تلويزيون شمرده و آن را بعداز ديدن برنامه هاي صحنه خشونت، تا حدود زيادي تمايلات آنان به اعمال خشونت ارضا مي‌شودو از قيد دلهره‌ها و اضطراب‌هاي روحي و رواني رهايي مي يابند.
در نقد نظريه مي‌توان گفت اين شايد بتواند در بعضي موارد اثر گذار باشد ولي عدم كنترل و توجه به آثار مخرب آن شايد در موارد هم شيوه تقليدي اين صحنه ها غالب بر آن كاركرد باشد.



نتيجـه
در ارتباط با تلويزيون كه از مهمترين وسايل ارتباط جمعي بر تما مي‌ابعاد زندگي انسانها سايه افكند، مي‌توان قضاوت كرد كه اين وسيله يك وسيله اي چند بعدي است كه هم جنبه شرّ دارد و هم خير ولي اگر نظارت دقيق و سنجيده شده صورت نگيرد آن جنبه اولي غالب خواهد شد.
پس مي‌توان از بعد مثبت به آن نگريست با توجه به تمركز جمعيت در شهرهاي بزرگ در پيام رساني ديني و سياسي، فرهنگي و اجتماعي، آموزشي واقتصادي در جهت توسعه جوامع انساني از آن استفاده بهينه كرد و آن را بعنوان وسيله رشد و توسعه دانست. ولي اگر آن را لجام گسيخته و بدون كنترل و نظارت صحيح رها سازيم جنبه كاركرد منفي كه همان شر بودن آن است بيشتر خواهد شد.

و اما تلویزیون در ایران

قصه تلویزیون در ایـران
در دهه ۱۳۳۰ ایجاد سازمان رادیو تلویزیون ملی ایران مطرح شد، ولی عملی شدن این طرح تا سال‌ها به تعویق افتاد.
شروع کار تلویزیون در ایران :
فکر راه اندازی تلویزیون در ایران، به سال 1335 برمی گردد. نخستین بار در سال 1335 فردی به نام کازرونی، پیشنهاد تأسیس تلویزیون را داد که رد شد.
تولید تصویر، آن هم به صورت چند ساعت در روز، کار چندان ساده‌ای نبود و نیازمند سرمایه خصوصی و هنگفتی بود. به همین دلیل حبیب الله ثابت پاسال، سرمایه‌دار بخش خصوصی، تأسیس یک فرستنده تلویزیونی را به دولت وقت پیشنهاد داد و دولت نیز پیشنهاد او را پذیرفت و برای آن که کار جنبه قانونی داشته باشد، مجلس شورای ملی در تیر ماه سال ۱۳۳۷، ماده‌ای با چهار تبصره به تصویب رساند که به موجب آن، اجازه داده شد فرستنده تلویزیونی در تهران زیر پوشش وزارت پست و تلگراف و تلفن ایجاد شود. این فرستنده تا پنج سال از پرداخت مالیات معاف بود وتمام برنامه‌های آن از مقررات اداره کل انتشارات پیروی می‌کرد.
یازدهم مهرماه 1337 اولین فرستنده تلویزیونی در ایران افتتاح شد. یعنی درست در دوران طلایی رشد سریع تلویزیون در غرب و همگام با آن ( یعنی در میان سال های 1952 تا 1960).وقتی هنوز در نیمی از کشورهای جهـان ، فرستنده تلویزیونی وجود نداشت و تقریبا هیچ کشور آسیایی نیز هنوز تلویزیون را تجربه نکرده بودند.
ثابت پاسال مالک کارخانه پپسی کولا ، در تهـران همان کسی است که اولین فرستنده تلویزیونی را در تهران و با سیستم 525 خطی و با روزی 3 ساعت برنامه به راه انداخت.
پخش برنامه ها به صورت زنده از ساعت 18 تا 22 انجام می گرفت. هزینه‌های آن از آگهی‌های تبلیغاتی تأمین می‌شد.پس از این تاریخ، در سال 1342 دولت تصمیم به راه اندازی تلویزیون دولتی گرفت و رسما با فرانسوی ها قرارداد بست که تلویزیون را در ایران راه اندازی کنند. سرانجام در تاریخ 29 اسفند ماه سال 1345، تلویزیون ملی افتتاح شد.
ثابت برای اولین بار در ایران فرستندة تلویزیونی ایجاد کرد و در 1335 ش ، پخش برنامه های تلویزیونی را ابتدا در آبادان و سپس در تهران آغاز نمود (در زمان نخست وزیری منوچهر اقبال ، دولت تصمیم گرفت امتیاز پخش را از ثابت بخرد، اما به سبب اختلافات مالی و دخالت دربار عملی نشد. در 1348 ش ، در دورة نخست وزیری هویدا، شبکة تلویزیونی متعلق به ثابت در اختیار تلویزیون ملی قرار گرفت .
بعد از پیروزی انقلاب اسلامی ایران (22 بهمن 1357، بیشتر اموال ثابت پاسال مصادره شد. در 25 تیر 1358 شورای انقلاب ، برای حفظ صنایع کشور، اموال مصادره شده را مشمول قانون حفاظت و توسعة صنایع ایران کرد و در پی آن ، کارخانه ها ملی شدند. بخشی از اموال حبیب اللّه ثابت بعدها به بنیاد مستضعفان سپرده شد ، اگرچه خانوادة وی در دورة پهلوی بیشتر مؤسسات خود را نزد بانکها گرو گذاشته و چند برابر ارزش واقعی آنها وام گرفته و به صورت ارز از کشور خارج کرده بودند.
در سال 1990 میلادی،این سرمایه دار بهائی به نام "حبیب اله ثابت" که به ثابت پاسال ملقب است، در آمریکا جان می سپارد.
تصویب تاسیس سازمان تلویزیون ملی ایران
در تاریخ ششم تیر ماه سال ۱۳۴۶ مجلس شورای ملی لایحه دولت درباره تشکیل سازمان تلویزیون ملی ایران را - که قبلاً به تصویب مجلس شورای ملی رسیده و مجلس سنا در آن اصلاحاتی کرده بود - مجدداً مورد شور قرار داد و به و شرح زیر به تصویب نهایی رساند.
ماده واحده: برای تهیه و اجرای برنامه‌ها و بهره برداری و اداره سایر امور تلویزیون ملی ایران در کشور سازمانی به نام سازمان تلویزیون ملی ایران وابسته به وزارت اطلاعات تشکیل می‌شود. سازمان تلویزیون ملی ایران دارای شخصیت حقوقی و استقلال مالی است و طبق اصول بازرگانی اداره می‌شود و مشمول مقررات قانون محاسبات عمومی و آیین نامه‌های معاملات دولتی نبوده و تابع اساسنامه و آیین نامه‌هایی خواهد بود که طبق بند ۴ این قانون وضع می‌شود... درسال ۱۳۴۷ نخستین مراکز تولید و پخش رادیو و تلویزیون افتتاح می‌شوند و با توسعه شبکه مخابراتی و مایکروویو از سال ۱۳۴۸ تلویزیون ملی ایران توانست به تدریج مراکز تولید رادیو تلویزیونی را با ایستگاه‌های مختلف در سطح کشور مرتبط کند.

پس از گذشت تنهـا یکسال از تاسیس این فرستنده در تهران ، شماره گیرنده ها به سرعت افزایش یافت و به بیش از 30 هزار گیرنده رسید. با این حل، حتی در دهمین سال فعالیت تلویزیون در ایران نیز، تنهـا 8/7 % از جمعیت کشور را تحت پوشش داشت که معادل 22% جامعه شهری کشوری بودند.
توزیع تلویزیون در بین همین تعداد نیز توزیع مناسبی نبود و به سمت اقشـار بالاتر جامعه گرایش داشت. مثلاً در سال 1342، تلویزیون خصوصی با چاپ پرسش نامه ای در روزنامه کیهـان و اطلاعات ، توانست از 2015 نفر نظرسنجی کند. نتیجه نظرسنجی نشان داد که 35% کارمندانی که پرسش نامه را تکمیل کرده بودند، تلویزیون داشتند،در حالیکه این نسبت برای مشاغل آزاد تنها 14% بود.
اما جالب این است که از همین تعداد اندک نیز 60% بینندگان ، روزی 2 تا 3 ساعت تلویزیون تماشا می کردند که تقریباً نزدیک به کل برنامه های آن است.
محتوای برنامه های تلویزیون در آن سال ها به شدت تجاری بود. به طوریکه در سال اول ، از 4 ساعت برنامه پخش شده در روز ، حدود یک پنجم آن را آگهی تبلیغاتی تشکیل می دادند. اما به تدریج پخش برنامه های تلویزیونی و تشکیل یک شبکه تلویزیونی امریکایی توسط ارتش امریکا در ایران و تشکیل تلویزیون ملی ایران از سوی حکومت وقت و گسترش گیرنده های تلویزیونی در بین مردم ، به تغییر محتوای برنامه ها منجر شد. به طوری که 35% برنامه های تلویزیونی را در سال 1351 سریال ها و فیلم های خارجی تشکیل میداد که دوبله شده بود.
با افزایش ساعاتی که تلویزیون به پخش فیلم های ایرانی ، موسیقی، نمایش شو و مانند آنها می پرداخت، میتوان دریافت که تلویزیون به واقع ، کارکرد سرگرم کنندگی خود را یافته بوده است.
تلویزیون ملی ایران ( تلویزیون دولتی) پس از حذف تلویزیون خصوصی و دستیابی به انحصار ، به سرعت به توسعه شبکه های خود اقدام کرد. به گونه ایی که در سال 1351، همه شهرهای ایران که جمعیت 1000 نفر به بالا داشتند، زیر پوشش فرستنده های تلویزیون قرار گرفتند که معادل 79% جمعیت شهرنشین کشور می شدند. همچنین 39% جمعیت روستایی کشور نیز می توانستند امواج حداقل یکی از شبکه های تلویزیونی را دریافت کنند. تلویزیون ملی در شهریور 1353 و درست همزمان با برگزاری هفتمین دوره بازیهای آسیایی،پخش آزمایشی برنامه های خود را بصورت رنگی آغاز کرد. به این صورت بر جاذبه برنامه های سرگرم کننده خود افـزود.
در آخرین سال های حکومت پهلوی ، زمان پخش برنامه های سرگرم کننده تلویزیونی ، به 57% کل برنامه های پخش شده رسید، در حالیکه سهم برنامه های آگاه کننده: 5/5 درصد ، برنامه های آموزنده : 15 درصد بود.
برنامه‌های اولیه تلویزیون
برنامه‌های تلویزیون ایران در آن زمان بیش‌تر شامل برنامه‌های سرگرم‌کننده بود، همانطور که گفته شده بود، یک گروه فرانسوی که از سوی سازمان برنامه و بودجه مأمور بررسی و طراحی یک مرکز تلویزیونی با امکاناتی ساده شده بود، پخش برنامه‌های آزمایشی را در سال ۱۳۴۵، آغاز کرد (اولین برنامه آزمایشی آن پخش مراسم چهارم آبان به مناسبت زاد روز محمد رضا پهلوی از ورزشگاه امجدیه بود).
دو کانال دیگر نیز فعالیت داشتند: نخست، تلویزیون آموزشی که به همت آقای دکتر علاالدین دولتشاهی تاسیس و از مهرماه سال ۱۳۴۵، کارش را زیر نظر وزارت آموزش و پرورش آغاز کرد و به آموزش تخصصی دوره‌های ابتدایی و متوسطه پرداخت. دیگری شبکهٔ رادیو تلویزیون بین‌المللی که سرپرستی آن با سیروس رامتین، از مدیران رادیو تلویزیون، و روزنامه نگار قدیمی بود. این شبکه در تاریخ ۲۶ اکتبر ۱۹۷۶ میلادی، در سالگرد تولد شاه ایران برنامه‌های خود را شروع نمود. برنامه‌هایش به زبان انگلیسی پخش می‌شد. این فرستنده تلویزیونی همراه یک فرستنده رادیویی که برنامه بین‌المللی خوانده می‌شد، وظیفه پخش اطلاعات و اخبار و هم‌چنین فراهم آوردن برنامه‌های اداره آمار تلویزیون، ۹۳ درصد مناطق شهری و ۴۵ درصد مناطق روستایی ایران، زیر پوشش برنامه‌های تلویزیونی قرار گرفته بود. پخش برنامه‌های تلویزیون به صورت رنگی نیز از همین سال شروع شد (پیش از آن چند برنامه رنگی به صورت آزمایشی درسال ۱۳۵۰، پخش شده بود).
تولید فیلم‌های مستند و داستانی
از آغاز شکل‌گیری تلویزیون به علت امکانات مالی خوب، عده بسیاری از فیلم سازان جذب آن شدند و تلویزیون به صورت یکی از مراکز مهم فیلم سازی در بخش دولتی درآمد. تا قبل از انقلاب نزدیک به هزار فیلم کوتاه و بلند ساخته و تولید شده بود. از مهم‌ترین این برنامه‌ها می‌توان به برنامه ایران زمین، که فریدون رهنما طراح و بنیان‌گذار آن بود، اشاره کرد. رهنما در سال۱۳۴۵، به تلویزیون آمد و مرکزی برای ساخت و تولید فیلم‌های مستند به وجود آورد و علاقه‌مندانی را که در وزارت فرهنگ و هنر آموزش فیلم‌سازی دیده بودند به تلویزیون آورد و خود یکی از مدرسان آن‌ها شد. از جمله این افراد که با رهنما در برنامه ایران زمین همکاری می‌کردند، می‌توان به همایون شهنواز و ناصر تقوایی اشاره کرد.
مدیریت تلویزیون هم‌چون مدیریت‌های دستگاه‌های پر اهمیت مقاطع و مراحل مختلفی را طی کرده است. با تأسیس تلویزیون مدیریت آن بر عهده ثابت پاسال بود و معاون او، عطاء الله مبشر، مسئولیت امور فنی تلویزیون را تا دو سال پس از تأسیس تلویزیون بر عهده داشت.
 
 
مجله تماشا نام نشریه رسمی سازمان رادیو تلویزیون ملی بود.
روی جلد مجله تماشا، شهریور ۱۳۵۴



اولیـن‌هـا
منوچهر نوذری اولین کسی بود که بر صفحه تلویزیون ظاهر شد. از اولین مجریان تلویزیون به جواد بنایی، هوشنگ محمودی (مجری کودکان) و عزت الله متوجه می‌توان اشاره کرد.
اولین مدیر عامل تلویزیون رضا قطبی بود که مدیریت تلویزیون را با دو شبکه برعهده داشت. شبکه یک سراسری بود و شبکه دو فقط مناطق تهران و اطراف را تحت پوشش قرار می‌داد که هر دو شبکه در ساختمان الوند مستقر بودند و محل پخش برنامه‌ها در ساختمان جام جم، در خیابان پهلوی (ولیعصر فعلی) بود.
در روز ۱۸ مرداد ماه سال ۱۳۴۷، اولین مرکز شهرستانی تلویزیون ملی ایران در ارومیه راه اندازی شد. تلویزیون ارومیه کار خود را با روزی سه ساعت برنامه آغاز کرد و در پایان سال ۱۳۵۱ روزانه به طور متوسط هفت ساعت برنامه پخش می‌کرد. قدرت فرستنده ارومیه در آغاز کار ۵۰ وات و قدرت تشعشع آن ۱ کیلو وات بود که با نصب ایستگاه رله میاندوآب و نیز ایستگاه تقویتی سرو، قسمت اعظم آذربایجان غربی، بخشی از آذربایجان شرقی و نیز نواحی شرق کشور ترکیه زیر پوشش امواج تلویزیون ارومیه قرار گرفت.
درسال ۱۳۵۰، ساختمان تولید به عنوان اولین ساختمان رادیو و تلویزیون ملی در اراضی چند هکتاری جام‌جم ساخته‌شد. این ساختمان ۱۰۸۷۰ مترمربع مساحت دارد.

رادیو و تلویزیون ملی ایران عنوانی است که پیش از انقلاب سال ۵۷ به سازمان کنونی صدا و سیما گفته می شد.
                        


مدیریت در جمهوری اسلامی ایران
سازمان صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران سازمانی رسانه ای است که تنها متولی قانوی پخش برنامه های رادیویی و تلویزیونی در جمهوری اسلامی ایران است.
بر اساس قانون اساسی ایران، رهبر رئیس صدا و سیما را انتخاب می کند. این سازمان که پیش از انقلاب 1357 سازمان رادیو و تلویزیون ایران نامیده میشد، آن زمان هم به شکل دولتی اداره می شد.
صداو سیما جمهوری اسلامی ایران تا اواخر سال 2009 تقریبا 46000 پرسنل داشت که با گذشت زمان و افزایش شبکه های جدید به تعداد کارمندان این سازمان افزوده شد.
رئیس صدا و سیمای ایران مستقیما توسط رهبر جمهوری اسلامی منصوب می شود. مدت ریاست این فرد به طور سنتی 5 سال بوده است و در پایان هر دوره می تواند از سوی رهبر ایران تمدید شود.

اولین رئیس صدا و سیمای جمهوری اسلامی
پس از انقلاب، در سال ۱۳۵۸، صادق قطب‌زاده اولین رئیس سازمان شد.
ریاست این سازمان در حال حاضر از سال 1383 بر عهده عزت اله ضرغامی گذاشته شده و پیش از آن هم علی لاریجانی( 1373 تا 1383) ، و محمد هاشمی ( 1363 تا 1373) این پست را بر عهده داشت.
شورای نظارت بر صدا و سیما ، نهادی متشکل از نمایندگان قوای سه گانه کشور است که بر فعالیت این سازمان نظارت دارد.
سیمای جمهوری اسلامی ایران دارای 15 شبکه سراسری و 34 شبکه استانی می باشد.
شبکه های جام جم 1، 2 ، 3 ، که همگی زیر مجموعه این سازمان هستند برای ایرانیان مقیم اروپا ، آمریکا، آسیا و اقیانوسیه برنامه پخش می شود.
شبکه های عرب زبان العالم ( خبری) و الکوثر و شبکه خبری انگلیسی زبان، Press T.V از دیگر شبکه های تلویزیونی صدا و سیما می باشند که در سطح جهانی برنامه پخش می کنند.
همچنین شبکه های سحر 1، و 2 ، روزانه سی و هشت ساعت برنامه برون مرزی به شش زبان اردو، انگلیسی، بوسنیایی، ترکی آذری، فرانسه و کردی پخش می کنند. 

منابع:

معتمد نژاد،وسایل ارتباط جمعی،انتشارات دانشگاه علامه طباطبایی- 1386

محسنیان راد،ارتباط شناسی،تهران،انتشارات سروش،1389

Melin L.De Fleur-Everette E.Dennis ،شناخت ارباطات جمعی،دانشکده صدا و سیمـا،1387.